با ظهور دوران پرداخت موبایل ، پرداخت کد QR به طور فزاینده ای محبوب و بسیار رایج شده است. در سناریوهای مختلفی مانند مراکز خرید ، سوپر مارکت ها ، هتل ها و حمل و نقل دیده می شود.
مدل پرداخت کد QR که به طور گسترده در فروشگاه های سنتی مورد استفاده قرار می گیرد ، مفهوم پرداخت تلفن همراه را محبوب کرده است: مشتریان کدهای پرداخت خود را در تلفن های خود نشان می دهند و بازرگانان می توانند با اسکن کد ، پرداخت را تکمیل کنند. این فناوری کد QR تنها به صورت آفلاین امکان تأیید و تسویه حساب را از طریق اینترنت بازرگان - دستگاه صندوق دار متصل به ترمینال موبایل فراهم می کند.
با این حال ، این فرایند تسویه حساب ساده در اتوبوس ها کاملاً کاربردی نیست. با توجه به محیط استفاده متفاوت ، خوانندگان کارت حمل و نقل عمومی هوشمند نمی توانند تضمین کنند - زمان و تأیید اعتبار و تسویه حساب اینترنت - معاملات متصل ، به ویژه در مناطقی که دارای پوشش شبکه ای ضعیف هستند ، جایی که فناوری آفلاین تنها نمی تواند نیازهای پرداخت تلفن همراه را در صحنه های مسافرتی اتوبوس برآورده کند.
برای فشرده سازی زمان تأیید و تسویه زمان کدهای QR به 300 میلی ثانیه ، خوانندگان فعلی کارت حمل و نقل عمومی هوشمند به طور گسترده ای از فناوری پرداخت کد QR آفلاین دوگانه استفاده می کنند.
در آگوست سال 2016 ، ANT Financial با حمل و نقل عمومی Hangzhou برای آزمایش مدل پرداخت کد QR بر اساس فن آوری آفلاین دوگانه در دو مسیر آزمایشی همکاری کرد. پس از تلاش فن آوری های مختلف پرداخت ، ANT Financial معتقد بود که فناوری کد QR سازگار ترین و جهانی ترین روش پرداخت است و به بهترین وجه برای عادات کاربر در محیط فناوری فعلی مناسب است.
فناوری آفلاین دوگانه اجازه می دهد تا تأیید هویت و عملیات پرداخت به اتمام برسد در حالی که هم ترمینال تلفن همراه کاربر و هم ترمینال تسویه حساب آفلاین است ، باعث کاهش زمان تسویه پرداخت و افزایش قابلیت اطمینان پرداخت کد QR می شود. آنچه به نظر می رسد یک پرداخت کد QR QR Dual Offline ساده بر بسیاری از موانع در مسیر تجاری سازی غلبه کرده است.
کدهای QR دارای اطلاعات محدودی - ظرفیت حمل و هرچه اطلاعات بیشتر در آن باشد ، میزان تشخیص آنها و راندمان رمزگشایی آنها کمتر می شود و همین امر باعث می شود که آنها مستعد خطاها و زمان تشخیص طولانی تر باشند. از دیدگاه امنیتی ، اطلاعات تأیید اضافی باید در کدهای QR تعبیه شود. این امر مستلزم آن است که رمزگذاری اطلاعات در ضمن حفظ قدرت امنیتی الگوریتم تا حد امکان جمع و جور باشد و تعادل بین طول اطلاعات و اثربخشی تشخیص را ایجاد کند.
علاوه بر این ، کدهای QR نمی توانند در تبادل اطلاعات دو طرفه شرکت کنند. در حالی که خوانندگان کارت اتوبوس هوشمند می توانند کدهای QR تلفن همراه را تشخیص دهند ، تلفن ها نمی توانند اطلاعات بازخورد را از دستگاه های اسکن بدست آورند و منجر به تأخیر در تسویه کرایه شوند. با معرفی تأیید هویت واقعی - نام و اعتبار کنجد ، کاربران با اعتبار خوب می توانند از خدمات "اتوبوس اول بپردازند ، بعداً بپردازند" لذت ببرند.